The Blood of Dawnwalker — wszystkie siedem zakończeń i jak je zdobyć

W The Blood of Dawnwalker jest siedem zakończeń. Tak, nie dziw się. Przy czym tylko pięć z nich wiąże się z tym, że Coen ratuje swoją rodzinę i w ten sposób osiąga pierwotny cel. Dwa pozostałe finały są sekretne. Jeden z nich trudno nawet nazwać „finałem”, bo nie ma po nim pełnoprawnego epilogu, ale we wszystkich pozostałych przypadkach tak czy inaczej dowiesz się, do czego doprowadziły twoje działania.

Standardowe zakończenia

Cztery zakończenia w grze wiążą się ze szturmem na zamek Gryfberg. Mają kilka wspólnych warunków.

Jeśli nie pokonałeś trzech bojarów — Ambrusa, Bakira i Xanthe — przyjdzie ci spotkać się z nimi już w zamku. Ambrus będzie czekał w westybulu, Bakir — w lochach, a Xanthe — w sali tronowej. Jeśli tę ostatnią pokonałeś wcześniej, ale nie zawarłeś z nią układu, będzie na ciebie czekać iluzoryczna pułapka. O tym, jak ją przejść, pisaliśmy w osobnym poradniku.

Niezależnie od tego, czy przeszedłeś linię fabularną buntowników, czy nie, z bossem-gargulcem na dziedzińcu zamku i tak trzeba będzie się zmierzyć.

Jeśli nie zmieściłeś się w 30-dniowym limicie czasu, zobaczysz cutscenkę, która jednoznacznie da ci do zrozumienia, że dałeś ciała. Wpłynie to również na epilog, ale wciąż będziesz mógł ukończyć The Blood of Dawnwalker.

Zakończenie pierwsze: „Bohater ludu” (The Folk Hero)

Najprostszy wariant — pokonać Brencisa w pojedynkę. Nie trzeba zawierać sojuszy ani szukać czyjejkolwiek pomocy. Po prostu przychodzisz do zamku Gryfberg, przerąbujesz się przez straż, niszczysz Brencisa — i na tym wszystko się kończy.

Do zamku można dostać się na trzy sposoby. Po pierwsze, przyjść nocą, skorzystać z umiejętności Coena „Krok w cieniu” i przeskoczyć przez mur. Po drugie, wykonać zadanie ojca Florina „Koniec bohatera” — w jego efekcie ksiądz da ci hasło do tylnego wejścia do zamku. Wreszcie, można znaleźć klucz do drzwi dla służby, które również prowadzą do środka. Da się go zdobyć u Georga, „Szalonego Księcia”, przebywającego w obozie bandytów Rakowica na wschodnim skraju mapy.

Po wejściu do zamku będziesz musiał przejść przez kilka sal — droga jest tu praktycznie liniowa. W końcu zaprowadzi cię do lochów, gdzie Coen stanie przed Brencisem. Dalej będzie wybór: powiedzieć mu „Chcę tylko uwolnić swoją rodzinę” i otrzymać zadanie „Pakt z diabłem” — ale to już inne zakończenie — albo od razu rzucić się do walki. Dla finału „Bohater ludu” potrzebna jest właśnie ta ostatnia opcja.

Koniec końców właśnie to zakończenie można nazwać najlepszym ze wszystkich.

Zakończenie drugie: „Twórca kniaziów” (The Knyazmaker)

Ten wariant finału wymaga przejścia łańcucha zadań buntowników. Zajmie to trochę czasu, bo najpierw trzeba zdobyć odpowiednią reputację, podkopując siłę bojową vrakhiri. Innymi słowy, trzeba osiągnąć określony poziom złej sławy — inaczej po prostu nikt nie uzna cię za sojusznika.

W gruncie rzeczy ten finał różni się od poprzedniego głównie szczegółami. Na początek trzeba wykonać cały łańcuch zadań buntowników: „Podżegacz” (The Firebrand), „Cienie w lesie” (Shadows in the Woods), „Gdzie leży lojalność” (Where Loyalty Lies), „Co poluje nocą” (What Hunts the Night) i „Kto pociąga za sznurki” (Who Pull the Strings). Dwa kolejne zadania — „Dalekie cienie” (Distant Shadows) i „Przyjrzeć się bliżej” (A Closer Look) — nie są obowiązkowe dla tego finału, ale pozwalają zdobyć osiągnięcie „Manumisja” (The Manumit).

W końcu Kreik, przywódca buntowników, opowie, że Catalin Dragoste, syn byłego tyrana Doliny Sangory, czeka poza jej granicami z armią. Aby go wpuścić, musisz zaatakować posterunek Istridge. Potem rozpocznie się szturm na zamek Gryfberg, podczas którego przenikniesz do twierdzy Brencisa przez podziemne tunele.

W sali tronowej czeka cię nowa scena: Brencis spróbuje zabić Catalina. Dalsze wydarzenia epilogu zależą od tego, czy syn tyrana przeżyje. Jeśli zginie, a Kreik pozostanie przy życiu, otrzymasz w zasadzie ten sam rezultat co w „Bohaterze ludu”. Jeśli natomiast Catalin przeżyje, nazwać finał „dobrym” da się tylko z dużym przymrużeniem oka. Młody władca Sangory zacznie palić całe dzielnice miasta, prześladować tych, których podejrzewa o sympatię do wampirów, i dopuszczać się innych okrucieństw. Przy okazji wyjdzie na jaw nieprzyjemna prawda o Kreiku, która w przeciwnym razie zostałaby pogrzebana razem z Catalinem.

Zakończenie trzecie: „Ojcobójstwo” (The Patricide)

Ten finał wymaga połączenia sił z inną vrakhiri — Lacrą. Poznać ją można podczas zadania „Z takim przyjacielem…” (A Friend Like This), które z kolei odblokowuje się na kilka sposobów. Najłatwiej otrzymać je po pojedynku z bojarem Ambrusem w trakcie questa „Pozłacana rękawica”.

Tutaj wymagany łańcuch zadań jest wyraźnie krótszy. Po „Z takim przyjacielem…” nastąpią „Pieśń góry” (A Song of the Mountain), „Ul i szukanie” (A Hive and Seek) oraz „Nasze zgniłe korzenie” (Our Rotten Roots). Zadania „Noc grozy” (A Night of Horrors) wykonywać nie trzeba, choć odblokowuje osiągnięcie „Nieszczęście lubi towarzystwo” (Misery Loves Company). Mimo to warto je przejść, bo inaczej Lacra może zginąć podczas finałowej bitwy.

Szturm na zamek zacznie się tu od lochów. Powstrzymasz rytuał Brencisa, przy okazji zamieniając Gryfberg w prawdziwe piekło. Rodzina Coena na szczęście nie ucierpi i uda się ją uratować. W tym celu trzeba będzie ponownie zmierzyć się z Brencisem, pokonać go z pomocą Lacry, a potem świętować zwycięstwo.

W tym zakończeniu dowiesz się też więcej o tym, co dokładnie planował Brencis: starożytny wampir podzieli się szczegółami swojego zamysłu. Sam finał wychodzi stosunkowo optymistycznie. Dolina pozostaje niezależna, buntownicy bronią jej przed bandytami i oportunistami, jednak zamek Gryfberg leży w ruinach i staje się przeklętym miejscem. Poza tym niemal wszyscy, którzy znajdowali się w środku w chwili rozpoczęcia szturmu, giną z powodu działań Lacry.

Zakończenie czwarte: „Zdrajca” (The Turncoat)

Najszybszy finał, który w dodatku nie wymaga walki z ostatnim bossem. Co prawda okażesz się przy tym niezłym draniem.

Istota jest prosta: jeśli osiągniesz maksymalny poziom złej sławy, Brencis przyśle wiadomość z propozycją negocjacji. Wezwie cię do Skały Dzierzby i zaproponuje układ: twoja rodzina i mieszkańcy rodzinnej wioski Coena w zamian za wydanie mu buntowników.

W tym celu trzeba wykonać zadanie buntowników „Gdzie leży lojalność”, bo potrzebujesz dostępu do ich kryjówki. Wszystko, co pozostanie do zrobienia, to nocą oznaczyć drzwi do kryjówki, a Brencis zajmie się całą resztą.

Są jeszcze dwa sposoby na zdobycie tego finału. Trzeba podążać ścieżkami „Twórca kniaziów” lub „Ojcobójstwo”, ale przy spotkaniu z Brencisem w finale nie rzucać się na niego z mieczem, tylko zgodzić się na zdradę sojuszników. W przypadku buntowników wybierz opcję „Chyba możemy dojść do porozumienia”, a w przypadku Lacry — „Przyjmuję twoją propozycję. Wybacz, Lacra”.

Finał, jak nietrudno się domyślić, nie należy do najbardziej różowych. Mimo to dla graczy przechodzących The Blood of Dawnwalker na poziomie trudności „Pojedynkowicz” może okazać się najłatwiejszy, bo całkowicie eliminuje szturm na zamek Gryfberg i walkę z ostatnim bossem.

Sekretne zakończenia

Zakończenie piąte: przedwczesny finał

Wariant z kategorii „trudne, ale wykonalne”. Wystarczy zaledwie pokonać Brencisa pod koniec prologu. Tak, obie fazy.

To więcej niż realne, choć bardzo trudne. Inna sprawa, że w takim przypadku nie zobaczysz około 90% zawartości gry i otrzymasz najbardziej „pusty” epilog — choćby z tego prostego powodu, że Coen w zasadzie nie zdążył jeszcze nic zrobić.

Zakończenie szóste: „Bohater, na jakiego zasługują” (A Hero They Deserve)

Wariant z kategorii „nie chcesz widzieć bałaganu — zamknij oczy”. Ten finał można zdobyć stosunkowo szybko — wystarczy choć raz ulepszyć „Krok w cieniu”.

Musisz dotrzeć do drogi prowadzącej z Doliny Sangory, w północno-zachodniej części mapy — w miejscu zwanym Przeklętą Rozpadliną (Cursed Chasm). Przyjdź tam nocą, przeskocz przez zburzony most za pomocą „Kroku w cieniu” i idź drogą aż do samej granicy doliny.

W końcu gra zapyta: czy na pewno chcesz opuścić dolinę, czy jednak zostaniesz? Jeśli wybierzesz odejście, pełnoprawnego epilogu nie będzie — tylko cutscenka po napisach końcowych. W gruncie rzeczy Coen po prostu ucieka jak najdalej od całej odpowiedzialności, własnej rodziny i Brencisa.

Zakończenie siódme: „Dom, słodki dom” (Home Sweet Home)

Najbardziej sekretny — i najgorszy — finał ze wszystkich. Nie będziemy tu szczegółowo opisywać, jak go zdobyć, bo zrobiliśmy to już w osobnym materiale.

Zaznaczmy tylko, że to gwarantowanie najgorsze zakończenie ze wszystkich. W pozostałych Coen przynajmniej pozostaje przy życiu. Tutaj jego los jest więcej niż niegodny pozazdroszczenia: w najlepszym razie bohater po prostu zostanie zabity. W najgorszym — stanie się jednym z tych gargulców, które spotykałeś w linii questów buntowników.