Niepisane zasady Skyrima: rzeczy, których gracze nie robią w żadnym przejściu
W Skyrimie wielu graczy nigdy nie podnosi ręki na Paarthurnaxa, nawet jeśli Delphine obrazi się na zawsze. W wątku Ostrzy żąda ona zabicia starego smoka, ale dla sporej części społeczności to nieprzekraczalna granica. Tuż obok funkcjonuje inna reguła: z każdego lochu trzeba wynieść co do jednej...
W Skyrimie wielu graczy nigdy nie podnosi ręki na Paarthurnaxa, nawet jeśli Delphine obrazi się na zawsze. W wątku Ostrzy żąda ona zabicia starego smoka, ale dla sporej części społeczności to nieprzekraczalna granica. Tuż obok funkcjonuje inna reguła: z każdego lochu trzeba wynieść co do jednej monety, nawet gdy w sakiewce leży już 100 000 septimów.
Takie właśnie nawyki gracze zaczęli opisywać pod niedawnym wpisem, w którym autor zapytał społeczność The Elder Scrolls V: Skyrim o ich rytuały z kolejnych przejść.
Część tych zasad zamienia grę w eksperyment roleplayowy. Ktoś z zasady nie wsiada na konia i nie korzysta z szybkiej podróży, bo chwila pośród tundry pod zorzą polarną jest warta więcej niż każdy znacznik zadania.
Inny gracz nigdy nie strzela z łuku poza obowiązkowymi misjami, uważając łucznictwo za zbyt łatwą drogę na każdym poziomie trudności. Mag grający wyłącznie przywołanymi mieczami wspomina z kolei więzienie w kopalni Cidhna: gdy inni muszą radzić sobie prowizorycznym nożem, on trzyma w rękach "średniowieczny miecz świetlny z powietrza".
Są też tacy, którzy wirtualnych NPC traktują poważniej niż własny ekwipunek. Sofie śpi na śniegu w Wichrowym Tronie, a Lucia nocuje w gospodzie Pod Rozbrykaną Klaczą, więc obie obowiązkowo dostają przybranego rodzica, ciepły dom i sakiewkę, za którą można by wykupić targ całej włości.
Jeśli zginie postać z imieniem, trzeba wrócić i wszystko naprawić, a po śmierci psa niektórzy po prostu zaczynają grę od nowa. Cicero i Sinding są nietykalni, a Faendal wygrywa z Svenem spór o Riverwood tylko dlatego, że łucznik-towarzysz za darmo uczy strzelania nawet wojownika z mieczem.
Na drugim biegunie są rytuały, których gra wcale nie nagradza, a które i tak weszły w krew. Krzyk "Fus Ro Dah" obowiązkowo leci w każdego wroga stojącego na skraju urwiska, nawet jeśli zostały mu 2 punkty zdrowia, a sztylet jest już w dłoni. Gracze specjalnie się cofają, dobierają kąt i czekają na idealną trajektorię, a potem czasem robią to samo niewinnym strażnikom z Markartu – oczywiście po wcześniejszym szybkim zapisie.
Osobnym gatunkiem są rytuały końcowe. Przed ostatnim zapisem Dovahkiin ląduje w fotelu przy kominku, a pamiątkowy screenshot robi się na tle Smoczego Mostu albo urwisk pod Ivarstead.
Skyrim zadebiutował w 2011 roku z fabułą o ratowaniu świata, a gracze do dziś piszą własne reguły swoich przejść.
Powiązane gry
Ładuję kolejny news…
Komentarze