Jak zainstalować Windows 11 na swoim PC: mini-poradnik
Niedawno opowiedzieliśmy, jak przygotować system do instalacji Windows 11, i wyjaśniliśmy, czym są moduł TPM, Secure Boot i UEFI. Dziś porozmawiamy już bezpośrednio o samym procesie instalacji.
Niedawno opowiedzieliśmy, jak przygotować system do instalacji Windows 11, i wyjaśniliśmy, czym są moduł TPM, Secure Boot i UEFI. Dziś porozmawiamy już bezpośrednio o samym procesie instalacji.
Aktualizacja
Jeśli twoim obecnym systemem jest Windows 10, można go zaktualizować na kilka sposobów. Na przykład za pomocą „Niejawnego programu testów systemu Windows”.
Otwórz menu „Start”, kliknij „zębatkę”, wybierz „Aktualizacja i zabezpieczenia”, następnie przejdź do zakładki „Niejawny program testów systemu Windows” i kliknij „Rozpocznij”. Teraz trzeba utworzyć lub wybrać swoje konto Microsoft. Po wyborze pojawi się okno z trzema wariantami otrzymywania aktualizacji. Dev — kanał deweloperski (developer): aktualizacje będą przychodzić najczęściej, będą najświeższe, ale i najmniej stabilne. Beta — nazwa mówi sama za siebie; otrzymując taką aktualizację, stajesz się beta-testerem w miarę stabilnych kompilacji Windows. Release Preview — tu trafiają sprawdzone już w beta-testach kompilacje kandydujące do wydania. My, podobnie jak sam Microsoft, polecamy wariant Beta.
Akceptujemy wszystkie proponowane warunki, restartujemy komputer, ponownie otwieramy menu „Aktualizacja i zabezpieczenia” w ustawieniach systemu, klikamy „Sprawdź aktualizacje” i gotowe — proces pobierania i instalacji Windows 11 się rozpoczął. Dalej pozostaje postępować zgodnie z instrukcjami na ekranie.
Aktualizację można przeprowadzić jeszcze prościej. Wystarczy przejść pod link, pobrać instalator, uruchomić go, a proces instalacji rozpocznie się od razu, bez żadnych wstępnych czynności.
Instalacja z nośnika
Przyjrzyjmy się bardziej klasycznemu scenariuszowi — instalacji z nośnika zewnętrznego. Na początek potrzebny będzie pendrive o pojemności co najmniej 8 GB, sformatowany w NTFS. Gdy wszystko będzie gotowe, klikamy link i pobieramy narzędzie Media Creation Tool. Uruchamiamy, akceptujemy warunki, wybieramy z listy odpowiedni język, klikamy „Dalej” i zaznaczamy pole przy pozycji „Dysk flash USB” (jeśli do komputera podłączony jest więcej niż jeden pendrive, wybieramy właściwy z listy). Pozostaje poczekać, aż narzędzie pobierze obraz Windows 11 i utworzy na pendrivie rekord rozruchowy. Po zakończeniu pracy programu restartujemy komputer, naciskamy F2 lub Delete na klawiaturze i wchodzimy do BIOS-u swojego PC, wyłączamy CSM (jeśli jest włączony), aktywujemy TPM (jak to zrobić, przeczytasz w naszym materiale), wybieramy nasz pendrive jako priorytetowy nośnik rozruchowy i przystępujemy do instalacji systemu.
Jeśli z jakichś powodów nie ufasz Media Creation Tool, można pójść inną drogą i skorzystać z najbardziej tradycyjnej metody — samodzielnego utworzenia dysku rozruchowego. Potrzebny będzie oryginalny obraz (.iso) Windows 11, który można pobrać z oficjalnej strony, oraz narzędzie Rufus. Gdy wszystko, co potrzebne, zostanie pobrane, trzeba zainstalować Rufusa i go uruchomić.
W menu „Urządzenie” wybieramy odpowiedni pendrive, w „Metodzie rozruchu” klikamy pozycję „Dysk lub obraz ISO”, w rozwijanym menu „Wybierz” wskazujemy ścieżkę do miejsca, w które pobraliśmy obraz dysku Windows 11. Teraz najciekawsze — „Opcje obrazu”. Tutaj możemy wybrać, jak dokładnie instalować system: ze sprawdzaniem TPM czy bez (o tym, co to jest, przeczytasz w naszym materiale). Klikamy interesujący nas wariant — Extended Windows 11 Installation (no TPM / no Secure Boot / 8GB- RAM, jeśli sprawdzanie trzeba obejść, i Standard Windows 11 Installation (TPM 2.0, Secure Boot, 8GB+ RAM), jeśli potrzebna jest zwykła instalacja. Jako schemat partycji używamy GPT, jako system docelowy wskazujemy UEFI. Pozostałych parametrów nie ruszamy i po prostu klikamy „Start”. Dysk rozruchowy gotowy, restartujemy komputer i przystępujemy do instalacji.
Komentarze