Niedziela, 22 listopada 2026
GameDrive

GTA VI: dorośliśmy razem z tą serią. Powrót do Vice City po 24 latach

GTA VI już jest! Z tej okazji wsiadamy do wehikułu nostalgii i zastanawiamy się, jak najsłynniejsza seria gier na świecie dorastała razem z nami.

Alicja Nowicka 10 min czytania 0 0
GTA VI: dorośliśmy razem z tą serią. Powrót do Vice City po 24 latach

GTA VI już jest! Z tej okazji wsiadamy do wehikułu nostalgii i zastanawiamy się, jak najsłynniejsza seria gier na świecie dorastała razem z nami.

Nostalgia jest wybiórcza. Nie pamięta długich ekranów ładowania, wysypywania się gry na pulpit ani misji, które trzeba było powtarzać dziesięć razy. Za to doskonale pamięta moment, w którym po raz pierwszy wsiadasz do samochodu w Vice City, a z Flash FM leci „Billie Jean”. W późniejszych reedycjach tego utworu już nie ma – skończyła się licencja – ale w głowie gra do dziś.

Pamiętnych chwil seria uzbierała na całe pokolenie graczy: neonowe Vice City, Los Santos z początku lat 90. w San Andreas, szare i nieprzyjazne Liberty City z „czwórki”. Każda nowa GTA była wydarzeniem, a czekało się na nią latami. Na szóstkę czekaliśmy najdłużej – trzynaście lat od premiery GTA V.

W 2003 roku rodzice kupili mi pierwszy komputer, jak na tamte czasy naprawdę mocny. W sklepiku przy domu sprzedawano płyty DVD z filmami i gry – to właśnie tam, za pieniądze odłożone ze szkolnych śniadań, kupiłem sobie GTA Vice City.

W wieku 11 lat to była czysta magia. Wsiadałem do auta, włączałem radio i ruszałem w stronę różowego zachodu słońca, żeby po prostu krążyć ulicami Vice City. Zabawna sprawa: nawet dziś, jako dorosły facet, nie znam tak dobrze własnego miasta i od czasu do czasu, jadąc do centrum, zerkam na mapę. Na ulicach Vice City jest odwrotnie – czuję się jak u siebie i chyba nawet teraz, wyrzucony gdzieś na Ocean Beach, bez patrzenia na mapę trafiłbym do Little Haiti.

W tamtych czasach fabuła była dla mnie sprawą drugorzędną. O wiele ciekawsza była sama możliwość pojechania gdziekolwiek – bez celu, dla samej jazdy. To Vice City ukształtowało sposób, w jaki grałem we wszystkie kolejne części. Nazwałbym to „skupioną ciekawością”: jeśli widzę coś ładnego, nietypowego albo po prostu intrygującego, muszę podejść, obejrzeć i spróbować z tym coś zrobić. A z każdą kolejną odsłoną GTA staje się większe, głębsze i bardziej realistyczne.

Oryginalne Vice City było pod wieloma względami skromne i ograniczone, ale wtedy do gry wchodziła wyobraźnia. Wydawało się, że za każdym zakrętem czeka coś ciekawego, a możliwość ukradzenia helikoptera była czymś wręcz nieprawdopodobnym. W San Andreas krąg możliwości wyraźnie się poszerzył – chodziłem z CJ-em na siłownię, przesiadywałem w Burger Shocie, zmieniałem fryzury i spędzałem czas na dziesiątkach zajęć, które nie miały nic wspólnego z głównym wątkiem. Z GTA IV Rockstar zrobił kolejny krok w stronę realizmu, a moje przygody w Liberty City – mrocznej kopii Nowego Jorku – ożyły jak nigdy wcześniej.

Wyjścia z kumplami, bary, kręgle, tętniące życiem ulice. Deweloperzy podkręcili fizykę i zwykły spacer stał się znacznie ciekawszy. „Piątka” podarowała nam z kolei ogromne Los Santos z całym wachlarzem aktywności: golf, joga, skoki ze spadochronem, polowania, nurkowanie. Dodajmy do tego trzech różnych bohaterów i przypadkowych nieznajomych z ich historiami – GTA stało się zupełnie nowym doświadczeniem. Spędziłem tam prawie trzysta godzin. To były świetne przygody.

GTA VI: dorośliśmy razem z tą serią. Powrót do Vice City po 24 latach

Teraz, 24 lata później, wróciliśmy do Vice City. Mam dziś trzydzieści parę lat i na tę przygodę czekałem z prawdziwą przyjemnością.

Najważniejsze wydaje mi się to, że GTA dorosło razem z nami. W 2003 roku gry miały poważne ograniczenia techniczne; dziś sprzęt i silniki są u szczytu możliwości, a my dostaliśmy coś w rodzaju ram dorosłego życia. Miasto się zmieniło, my się zmieniliśmy – dojrzeliśmy. Zaraz po przejściu prologu GTA VI spędziłem około dwóch godzin w domu Jasona: naprawiłem werandę, przekartkowałem czasopisma, poćwiczyłem ze sztangą, powiesiłem worek treningowy, porzucałem do kosza. Strasznie podobają mi się możliwości symulacji, jakie oferuje nowa część, a jestem pewien, że nie zobaczyłem jeszcze nawet jednej dziesiątej tego, co tam jest – wszystko wciąż przede mną.

Przez ćwierć wieku my pozakładaliśmy rodziny, znaleźliśmy pracę i hobby. GTA dorobiło się złożonych systemów symulacji – wystarczająco realistycznych i szczegółowych, by czerpać z nich autentyczną, niemal medytacyjną przyjemność i z pełnym przekonaniem powiedzieć, że gra wyrosła razem z graczami.

GTA VI: dorośliśmy razem z tą serią. Powrót do Vice City po 24 latach

Dziś historie stały się dla mnie jednym z najważniejszych elementów gier i patrząc wstecz, fabuły poprzednich części odbieram zupełnie inaczej – przez pryzmat własnego dorastania.

Historia Tommy’ego Vercettiego w GTA Vice City w pewnym sensie romantyzowała przestępcze życie Miami lat 80.: arogancki i bezczelny, groteskowa karykatura gangstera, który ostatecznie został zdradzony przez tych, których uważał za „swoich ludzi”.

Historia Carla Johnsona w GTA: San Andreas była swoistym hołdem dla kryminalnej kultury Kalifornii lat 90. Bohater wraca do rodzinnego Los Santos po śmierci matki i zostaje wciągnięty w wojny gangów, policyjną korupcję i walkę o wpływy. To opowieść o rodzinie, zdradzie, wierności korzeniom i próbie wyrwania się ze środowiska, które raz za razem wciąga cię z powrotem.

Historia Niko Bellica w GTA IV rozbiła tę romantyczną wizję w drobny mak: emigrant z Europy Wschodniej przybywa do Liberty City w poszukiwaniu amerykańskiego snu, ale zamiast obiecanego dobrobytu zderza się z korupcją, przemocą i widmami własnej przeszłości. Za fasadą gangsterskich porachunków kryje się mroczny dramat o człowieku, który próbuje uciec od wojny, by odkryć, że od samego siebie uciec się nie da.

Historia Michaela, Franklina i Trevora w GTA V była satyrą na współczesną Amerykę, jej kult pieniądza, sukcesu i niekończącej się konsumpcji. Trzech zupełnie różnych ludzi łączą kryminalne eskapady: były rabuś banków, który próbuje utrzymać pozory szczęśliwego życia rodzinnego, młody chłopak marzący o wyrwaniu się z ulicy oraz kompletnie nieprzewidywalny psychopata, dla którego niszczenie cudzego życia stało się codziennością. To opowieść o przyjaźni, zdradzie, wielkich pieniądzach i ludziach, którzy nawet po próbie zaczęcia od nowa pozostają zakładnikami własnej przeszłości.

Fabuła każdej części GTA to swoisty portret epoki, pokazujący najbrzydsze i najciemniejsze strony życia ludzi w danym czasie. Teraz mamy GTA VI.

Jeśli Vice City romantyzowało Amerykę lat 80., a GTA V wyśmiewało społeczeństwo konsumpcyjne i kult bogactwa, to tym razem tematem jest – jak wszystko na to wskazuje – Ameryka epoki mediów społecznościowych, viralowych filmików i niekończącej się walki o uwagę. I oczywiście próba dwóch osób, by w tym szalonym świecie żyć, a nie tylko przeżyć.

GTA VI: dorośliśmy razem z tą serią. Powrót do Vice City po 24 latach

Historia Jasona Duvala i Lucii Caminos sprowadza nas z powrotem do znajomego Vice City, ale to już zupełnie inna epoka. Zamiast złotych łańcuchów i kaseciaków – smartfony, internetowi celebryci, influencerzy, wyreżyserowane skandale i ludzie gotowi zamienić w content praktycznie każdą chwilę swojego życia. Współczesna Ameryka wygląda tu jednocześnie absurdalnie, kolorowo i przerażająco znajomo.

Lucia wychodzi z więzienia z pragnieniem, by w końcu dostać to dobre życie, o którym marzyła. Jason, wychowany wśród oszustów i drobnych przestępców, też liczy na spokojniejszą przyszłość. Ale nieudany skok wciąga ich w wielką kryminalną intrygę obejmującą cały stan Leonida. Ich relacja nie jest tylko elementem gangsterskiej fabuły – wygląda na to, że stanowi jej emocjonalne centrum: dwoje ludzi próbuje zbudować własne życie w świecie, w którym zaufanie komukolwiek staje się coraz trudniejsze.

Na szczęście Rockstar udało się utrzymać w tajemnicy pewien kluczowy szczegół, o którym dowiadujemy się dopiero z prologu. Ten detal całkowicie zmienił mój odbiór historii i uczynił ją o wiele bardziej osobistą. Ale nie będę spoilerować – musicie zobaczyć i poczuć to sami.

Przez ponad dwadzieścia lat GTA zdążyło odwiedzić kilka zupełnie różnych Ameryk. Pokazało nam błyszczące lata 80., brutalne lata 90., rozczarowanie amerykańskim snem i współczesne społeczeństwo ogarnięte obsesją pieniędzy i statusu. Przy tym Rockstar nigdy nie próbował prawić graczowi morałów. Po prostu tworzył karykaturalny, miejscami groteskowy, ale zadziwiająco rozpoznawalny świat, w którym za kryminalnymi historiami zawsze kryło się coś więcej.

I chyba właśnie dlatego powrót do Vice City budzi tyle emocji. Znów widzę znajome palmy, ocean i zalane słońcem ulice, ale patrzę na nie oczami człowieka, który sam zdążył dorosnąć razem z tą serią. Jeśli w wieku 11 lat chciałem po prostu ukraść samochód i ruszyć na spotkanie przygody, to dziś ciekawi mnie, jaką Amerykę Rockstar postanowił pokazać nam tym razem.

Bardzo bym chciał, żebyście mieli okazję przeżyć tę przygodę razem ze mną – będzie o czym rozmawiać po (i w trakcie) waszego przechodzenia.

GTA VI: ile kosztuje bilet na tę imprezę?

Gdzie i jak kupić GTA VI w Polsce, żeby było bezpiecznie, wygodnie i szybko?

Na start GTA VI dostępne jest wyłącznie na PlayStation 5 i Xbox Series X|S – wersji na PC Rockstar jeszcze nie zapowiedział, a w poprzednich odsłonach pecetowcy czekali na swoją kolej od roku do kilku lat. Polskie ceny cyfrowe są takie same w obu sklepach: edycja standardowa kosztuje 349 zł, a Ultimate Edition – 429 zł. Rockstar nie dał się więc namówić na eksperymenty z progiem 100 dolarów, którego wielu obawiało się przed premierą.

Mini-poradnik: jak kupić GTA VI

Na PlayStation 5:

  1. Najprościej – bezpośrednio w PlayStation Store na konsoli lub przez aplikację PS App. Gra waży sporo, więc warto zacząć pobieranie od razu po zakupie; instalacja zajmuje ponad 200 GB, więc na bazowym dysku PS5 trzeba zrobić porządki.

  2. Tańsza opcja to doładowania portfela PSN kupowane w polskich sklepach z grami i e-kodami – w promocjach da się urwać od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych w stosunku do ceny regularnej. Kupujcie tylko u sprawdzonych, polskich sprzedawców i tylko karty na region PL; kody z innych regionów nie zadziałają na polskim koncie.

  3. Wersja pudełkowa jest dostępna w sieciach elektromarketów i sklepach z grami, ale uwaga: w pudełku jest tylko kod do pobrania, nie płyta, a cena bywa o kilkadziesiąt złotych wyższa niż w PS Store. Kolekcjonerzy i tak ją kupią, reszta może spokojnie zostać przy cyfrówce.

  4. Wybieramy edycję: standardową lub Ultimate. Ta druga różni się bonusami cyfrowymi, nie zawartością fabularną – jeśli zależy wam tylko na historii, standard w zupełności wystarczy.

Na Xbox:

  1. Kupujemy w Microsoft Store na konsoli, przez aplikację Xbox na telefonie albo na stronie xbox.com – wszystko jedno, gra ląduje na koncie. Cena jest identyczna jak na PlayStation: 349 zł za standard.

  2. Tu również działają doładowania konta Microsoft kupowane w polskich sklepach – często kilka procent taniej niż nominał.

  3. GTA VI nie ma w Game Passie i w najbliższym czasie na pewno się tam nie pojawi, więc nie czekajcie na „darmową” okazję w ramach abonamentu.

  4. Posiadacze Series S powinni liczyć się z kompromisami: Digital Foundry zmierzyło na tej konsoli rozdzielczość 720p i spadki poniżej 30 klatek w ruchliwszych scenach. Gra działa, ale to najsłabsza wersja z dostępnych.

Ważne: nie kupujcie „gotowych kont” z grą ani kluczy od przypadkowych sprzedawców na aukcjach. Konto obcej osoby może zostać w każdej chwili odzyskane, zablokowane przez Sony lub Microsoft, a wraz z nim przepadnie gra i postępy. Przy premierze tej skali oszustów jest szczególnie dużo.

Jeszcze kilka istotnych rzeczy:

  • Gra ma polskie napisy i polskie menu; dialogi pozostają w oryginale, jak w każdej GTA – i dobrze, bo głosy Jasona i Lucii to połowa klimatu.

  • Jeśli dopiero planujecie zakup konsoli, miejcie na uwadze, że tuż przed premierą GTA VI ceny PlayStation 5 – zwłaszcza PS5 Pro – w polskich sklepach wyraźnie poszły w górę. Warto porównać oferty i nie rzucać się na pierwszą lepszą.

  • Rockstar uruchomił już także przedsprzedaż albumu „Grand Theft Auto VI: The Album” na winylu w swoim sklepie – przesyłka do Polski jest możliwa, choć z cłem i kosztami dostawy trzeba się liczyć.

Czego natomiast nie trzeba robić? Kombinować z regionami konta, VPN-ami i zagranicznymi sklepami. Gra w Polsce wyszła tego samego dnia co na całym świecie, w polskiej cenie, bez cenzury i bez ograniczeń – wystarczy konsola, konto i trochę miejsca na dysku.

Krótko mówiąc, jeśli macie:

  • PS5 lub Xbox Series X|S,

  • 349 zł (lub 429 zł, jeśli skusicie się na Ultimate),

  • wolny dysk (ponad 200 GB!) i cierpliwość do pobrania,

  • wolny wieczór (albo raczej kilka tygodni wieczorów)

– to nic więcej nie potrzeba. Vice City czeka.

Zamiast zakończenia

GTA VI: dorośliśmy razem z tą serią. Powrót do Vice City po 24 latach

GTA VI nie zwróci nam dzieciństwa. I nie powinno. Ale może przypomnieć nam nas samych z czasów, gdy wszystko było trochę prostsze, a najzwyklejsze rzeczy sprawiały autentyczną radość. Ta gra może dać nam kilka wieczorów, podczas których znów zapomnimy o wieku, pracy i codziennych troskach.

W końcu czasem do szczęścia nie trzeba niczego szczególnego. Wystarczy dobra gra, wolny wieczór i droga, po której można jechać bez końca.

Do zobaczenia na ulicach Vice City.

Oceń materiał Oceń jako jeden z pierwszych

Komentarze

  1. Nie ma jeszcze komentarzy. Napisz pierwszy!

Powiązane gry

Czytaj także