GTA 6 nie zepsuła internetu – a to zasługa „głupich sztuczek z DNS”
Premiera GTA 6 może odczuwalnie uderzyć w światową wydajność pracy, ale internetu nie zepsuła. Miliony graczy skorzystały z przedpremierowego pobierania (preloadu), co wywołało gigantyczny skok ruchu w sieci – mowa o grze, której instalacja zajmuje ponad 200 GB.
Premiera GTA 6 może odczuwalnie uderzyć w światową wydajność pracy, ale internetu nie zepsuła. Miliony graczy skorzystały z przedpremierowego pobierania (preloadu), co wywołało gigantyczny skok ruchu w sieci – mowa o grze, której instalacja zajmuje ponad 200 GB.
Dlaczego wszystko wytrzymało, przeanalizowali specjaliści europejskiego rejestru internetowego RIPE NCC, odpowiadającego m.in. za przydział adresów IP w Europie. Korzystając z systemu pomiarowego RIPE Atlas, ustalili, że kluczową rolę odegrało rozłożenie obciążenia między kilka sieci dostarczania treści (CDN).
Pliki dla PlayStation serwowały przede wszystkim serwery AWS i Fastly. Microsoft na potrzeby Xboxa postawił na Fastly i Akamai, a z AWS CloudFront nie skorzystał w ogóle.
Osobną rolę odegrała technologia GeoDNS. Polega ona na tym, że różni użytkownicy pytający o tę samą domenę otrzymują różne adresy IP – w zależności od miejsca, z którego się łączą. W efekcie gracze z Los Angeles, Tokio czy Stambułu trafiali na różne, lokalne serwery. Gracz z Warszawy czy Krakowa pobierał więc grę z węzła położonego gdzieś w Europie, a nie z drugiej strony oceanu.
Projektując system nazw domenowych, nikt takiego scenariusza nie przewidywał. Paul Vixie, członek Internet Hall of Fame i jeden z ludzi, którzy najmocniej wpłynęli na rozwój DNS, nazywał kiedyś tego typu metody „głupimi sztuczkami z DNS” (stupid DNS tricks). Sztuczka jednak zadziałała.
W Chinach obraz wyglądał inaczej – zapytania z Szanghaju przechodziły przez długi łańcuch serwerów DNS i ostatecznie prowadziły do sześciu adresów IP w chmurze Alibaba Cloud.
Punkty wymiany ruchu (IXP), w których operatorzy wymieniają się danymi i skracają trasy pakietów, odnotowały w czasie preloadu rekordowe wolumeny. Emile Aben, analityk danych w RIPE, ocenia, że najwyraźniej poradziły sobie bez większych problemów.
Aben uważa, że z tej historii płynie lekcja wykraczająca poza gry. Pobieranie gier idzie tymi samymi routerami i łączami, co pozostały ruch – łącznie z usługami krytycznymi. Kiedy źródła plików znajdują się blisko graczy, łącza szkieletowe pozostają mniej obciążone i nawet gigantyczny popyt da się utrzymać pod kontrolą.
Powiązane gry
Ładuję kolejny news…
Komentarze